รอบชิงครั้งแรกจัดที่กรุงเทพฯ
การแข่งขันยูโรวิชันเอเชีย (Eurovision Asia) เตรียมจัดรอบชิงชนะเลิศครั้งแรกที่กรุงเทพมหานครในวันเสาร์ที่ 14 พฤศจิกายน 2569 เวลา 20.30 น. ตามเวลา ICT โดยสหภาพการกระจายเสียงแห่งยุโรป (European Broadcasting Union: EBU) นำรูปแบบการแข่งขันเพลงที่มีประวัติยาวนานในยุโรปมาทดลองจัดในเอเชียเป็นครั้งแรกในวาระครบรอบ 70 ปีของรายการ
ผู้เข้าแข่งขันรอบแรกมี 11 ประเทศ ได้แก่ ไทยในฐานะเจ้าภาพ มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ เวียดนาม กัมพูชา สปป.ลาว เกาหลีใต้ มองโกเลีย บังกลาเทศ เนปาล และภูฏาน ขณะที่อินเดีย จีน ญี่ปุ่น และอินโดนีเซียยังไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้
รูปแบบโหวตและเงื่อนไขการแสดง
EBU กำหนดผลการแข่งขันจากคะแนนโหวตของผู้ชมและคะแนนคณะลูกขุนระดับประเทศในสัดส่วน 50 ต่อ 50 รวมทั้งมีหมวดคะแนนจากผู้ชมในกลุ่ม “ส่วนอื่นของโลก” เพิ่มอีกหนึ่งหมวด ผู้ลงคะแนนต้องลงทะเบียนก่อน ได้สิทธิ์โหวตคนละ 8 คะแนน แต่ห้ามโหวตให้ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศของตน และต้องกระจายคะแนนให้ผู้เข้าแข่งขันอย่างน้อย 3 ประเทศ
คะแนนจากผู้ชมและคณะลูกขุนจะถูกแปลงเป็นคะแนนจัดอันดับในแต่ละประเทศ โดยเพลงที่ได้รับความนิยมสูงสุดของประเทศนั้นจะได้ 12 คะแนน ส่วนอันดับสุดท้ายได้ 0 คะแนน
กติกาการแสดงยังคงรูปแบบหลักของยูโรวิชัน คือ เพลงหนึ่งเพลงยาวไม่เกิน 3 นาที มีผู้แสดงบนเวทีได้ไม่เกิน 6 คน และไม่มีวงดนตรีเล่นสด ใช้ดนตรีบันทึกเสียงประกอบการแสดง
เวทีใหม่ของศิลปินเอเชีย
ผู้เข้าแข่งขันหลายประเทศเตรียมผสมผสานเพลงป๊อปกับอัตลักษณ์ท้องถิ่น เช่น ธินลาจาก สปป.ลาว เลือกใช้ชุดชาติพันธุ์บนเวที ขณะที่วง Beatmosphere จากบังกลาเทศนำการร้องประสานเสียงและบีตบ็อกซ์มาใช้ในการแสดง ส่วนคาร์เมลเล คอลลาโด วัย 19 ปี เป็นผู้แข่งขันอายุน้อยที่สุดของรายการครั้งนี้
ผู้จัดการแข่งขันมองว่าการเปิดเวทีในเอเชียเป็นจุดเริ่มต้นของการขยายรูปแบบการแข่งขันสู่ภูมิภาคที่มีประชากรราวครึ่งหนึ่งของโลก โดยผลตอบรับของรอบชิงครั้งแรกจะเป็นข้อมูลสำคัญต่อการจัดรายการในปีถัดไป
ความคิดเห็น